تبلیغات
مَن و... مَنـــ ـ ـ - مطالب کلید های اخلاق

همیشه شاکر

جمعه 25 اسفند 1396 06:57 ب.ظنویسنده : خندانک تنها

 
مادر بزرگ یه اخلاق جالبی داشت، هر وقت آقاجون خرید می‌کرد، مادر بزرگ کُلی ازش تعریف می‌کرد: «حاجی عجب میوه‌هایی گرفتی» «حاجی چقدر این گوشت عالی بود» و از این دست حرفا.

پدربزرگ یه روز یه جعبه گوجه خریده بود، با صدای بلند گفت «حاج خانم گوجه خریدم» مادر بزرگ بدون اینکه حتی جعبه رو دیده باشه، یه نگاهی کرد و شروع به تعریف کردن از خریدهای آقاجون کرد... «حاجی عجب گوجه‌هایی گرفتی... عاااالیه»
حالا نصف گوجه‌ها خراب بودن... با این وجود مادربزرگ فقط تعریف می‌کرد.

نه اینکه مادربزرگ نفهمه ایندفعه خرید چقدر بد بوده، مطمئنا خود آقاجون هم می‌دونست چی گرفته، گفتن نداشت، کارش سراسر درس اخلاق بود، به جای شکایت از خرید بد آقاجون و یا زحمتی که برای مادربزرگ درست شده، قدردان تلاش و زحمتی بود که آقاجون کشیده. نیمه پر لیوان رو به زیبایی می‌دید.

خود قرآن خیلی صریح گفته که «من لم یشکر المخلوق لم یشکر الخالق» یعنی اگه نتونی به شکل زیبا از بنده خدا تشکر کنی و فکر نکن می‌تونی از خدا تشکر می‌کنی. میشه همیشه یه عالمه از نداده‌های خدا رو دید و ناراضی بود و با ناراحتی و صرفا با زبان شکر کرد و یا اصلا شکر نکرد.

مادربزرگ جز اون بنده‌های معدود و انگشت‌شمار خدا بود که خدا گفته «قلیل من الشاکرین»... افراد شاکر خیلی کم هستن.
برچسب ها: شکر خدا ، سبک زندگی ، ارتباط با خانواده ،
آخرین ویرایش: جمعه 25 اسفند 1396 07:03 ب.ظ

 

تنهایی

چهارشنبه 20 مرداد 1395 09:48 ب.ظنویسنده : خندانک تنها

 
خدایا تنهایی سخته ...  احساس تنهایی ویرانگره، راحت افسرده میشی، راحت به آخر خط میرسی. اصلا گاهی کاری میکنه که انگار توی عمق 4 متری آب داری دست و پا میزنی؛ پر از احساس خفگی؛ احساس فشار تا حد شکستن استخوان؛ احساس بی کس بودن؛ اما تو که رفیق بی رفیقانی... بودن با تو آدم رو از تنهایی در میاره... راحت  و آزاد میکنه. چقدر خوب... با تو تنهایی، وجود خارجی نداره. اصلا این تنهایی دیگه تنهایی نیست.
این لحظه...، توی این اوج بی‌کسی و تنهایی ظاهری، چشمم باز میشه. انگار می فهمم که حتی اگه همه رو داشته باشم ولی تو رو نداشته باشم، خیلی سخته... خیلی خیلی سخت تر از الآن من. اما چه بد... تا کمی اطراف شلوغ میشه، تا کمی از نظر آمار «غیرتنها» میشم، و گاهی خدا رو دوباره «تنها!» میذارم، این چشم ظاهر و دل ساده‌لوح راحت غافل میشه؛ ساده از کنار این تنها بودن میگذره... نه افسردگی میگیره، نه دلش میشکنه. نه حتی میگه «آخ که بی‌خدا چقدر تنهام» ... انگار نه انگار.
ای رفیق بی رفیقان... رفیق‌داران رو با رفیقانش تنها نگذار....
رفیق بی  رفیقان

برچسب ها: تنهایی ، آرامش ،
آخرین ویرایش: جمعه 22 مرداد 1395 07:55 ب.ظ

 

شجاعت بچگانه

چهارشنبه 25 فروردین 1395 05:53 ب.ظنویسنده : خندانک تنها

 
بچه شجاع
1- بچه ها تا وقتی که خیلی چیزا یاد بگیرن در بعضی مسائل خیلی شجاع هستن. کوچولوهایی رو دیدم که بدون ترس دستشون رو به سمت آتیش می‌کنن یا از اینکه جلوشون رو بگیری که بدنه چاقو رو بگیرن، حسابی ناراحت بشن و گریه راه بندازن.
2- یه حدیثی هست که میگه غذا خوردن جزئی از عمر انسان حساب نمیشه، با خیال راحت و با آرامش غذاتون رو بجوید و به فکر سلامتی‌تون باشید.
3- گزینه 1 و 2 به هم ربط دارند...
در مورد اینکه غذا خوردن از عمر حساب نمیشه حرفای مختلفی هست، یکی از اونها اینه که «در قیامت، از زمان غذا خوردن خیلی حساب کتاب نمی‌کنن و زیاد گیر نمیدن» وقتی یه کم بیشتر دقت می کنی، می فهمی که خیلی حرف سنگینیه! آدم به خودش میاد. یعنی هر لحظه از عمر رو باید جواب پس بدی... یعنی این که من الان دارم تایپ می کنم، باید جواب پس بدم که چرا این کار رو میکنی؟ هدفت چیه؟ نیتت چیه؟ به فکر بدن و چشمت بودی که اذیت نشن؟ کار بهتر از این نبود که الآن انجام بدی؟ شکرگذار بودی که امکانات در اختیارت بوده؟ الآن می‌دونی خیلیا فقیرنبرای انسان‌ها چی کار کردی؟ الآن چطوری حق امام رو ادا کردی؟ الآن اصلا خدا رو خدا می‌دونستی؟ از این کار تو پدر و مادرت راضی هستن؟ و خیلی سوالای باربط و کم‌ربط و حتی بی ربط دیگه...
وای خدای من.. فقط همین لحظه؟ این همه سوال؟ اینجوری که چندین برابر عمرم باید جواب ندونم کاری هام رو پس بدم؟
حالا فکر کنم ربط گزینه های 1 و 2 روشن تر شد... ما خیلی خیلی شجاع هستیم. خیلی... چنین خطری رو پیش رو داریم و انگار نه انگار... کلی موضوع ساده‌لوحانه هست که ما شدیدا بهش دقت می کنیم و براش تلاش می‌کنیم... اما این موضوع رو شجاعانه غافل میشیم و از کنارش میگذریم.
وقتی مدیر، پدر و ... چند تا سوال می پرسن، که مثلا «امروز چی کردی؟» گاهی چنان عصبانی و آشفته میشیم که گفتن نداره، حالا اون زمان که دیگه عصبانیتمون فقط به خودمون برمیگرده و چاره ای جز جواب دادن نداریم... وای که اون موقع می خوایم چی کار کنیم...

خدا همیشه راهکارهای راحتی به ما داده... مثلا گفته: «وضعیت خودتون رو دائم محاسبه کنید تا برایتان محاسبه نکنند» همین... اینکه فقط شبی چند دقیقه با خودت خلوت کنی و بگی امروز چی کردم و چی نکردم؟ چرا اونجوری شد؟ نیتم چی بود؟ چرا فلان کار رو کردم؟ برای کارهای خوبت خدا رو شکر کنی و برای بد ها استغفار کنی... به همین سادگی با صرف چند دقیقه از 1440 دقیقه روزانه، عذابی به مدت چندین برابر عمر رو کم کنیم.

جالبه همیشه همین کار ساده رو سخت میبینیم و شجاعانه به استقبال حساب و کتاب اون دنیا میریم...

خدایا من رو به خودم واگذار نکن...
برچسب ها: شجاعت بچگانه ، محاسبه عمر ، محاسبه و مراقبه ، حساب کتاب قیامت ،
آخرین ویرایش: شنبه 22 خرداد 1395 04:36 ب.ظ

 

دانستن و داشتن

پنجشنبه 19 فروردین 1395 02:52 ب.ظنویسنده : خندانک تنها

 

داستان کوتاهی زیبا خونده بودم:
«توی یک جمع بی حوصله نشسته بودم
طبق عادت همیشگی مجله را ورق زدم تا به جدول رسیدم
خواندم سه عمودی
یکی گفت : بلند بگو
گفتم : یک کلمه سه حرفیه
ازهمه چیز برتر است
حاجی گفت: پول
تازه عروس مجلس گفت: عشق
شوهرش گفت: یار
کودک دبستانی گفت: علم
حاجی پشت سرهم گفت : پول، اگه نمیشه طلا، سکه
گفتم: حاجی اینها نمیشه
گفت: پس بنویس مال
گفتم: بازم نمیشه
گفت: جاه
خسته شدم با تلخی گفتم: نه نمیشه
مادر بزرگ گفت:
مادرجان، "عمر" است.
سیاوش که تازه از سربازی آمده بود گفت: کار
دیگری خندید و گفت: وام
یکی از آن وسط بلندگفت: وقت
خنده تلخی کردم و گفتم: نه
اما فهمیدم
تا شرح جدول زندگی کسی را نداشته باشی
حتی یک کلمه سه حرفی آن هم درست در نمی آید !
هنوز به آن کلمه سه حرفی جدول خودم فکر میکنم
شاید کودک پا برهنه بگوید: کفش
کشاورزبگوید: برف
  لال بگوید: حرف
ناشنوا بگوید: صدا
نابینا بگوید: نور
و من هنوز در فکرم
که چرا کسی نگفت:
 "   خدا     "  »

داستان خیلی زیبا بود. به نظر میرسه که نویسنده ذهن لطیفی داره... نکته بینی خاصی در متن موج میزنه. احتمالا نویسنده ذهن زیبایی داره... حاج آقا پناهیان میگفت ارزش انسان ها رو میشه به نوع «یاد» اونا سنجید... مثلا کسی که آب می بینه یاد امام حسین (ع) میوفته مطمئنا با کسی که از کنار شیر آب باز بی‌تفاوت عبور می‌کنه خیلی فرق داره.
داستان فوق العاده تاثیر گذار بود. اما جایی بیشترین تاثیرش رو برای من داشت که نوشته بود : «نویسنده - صادق هدایت» ... شاید خودش فکرش رو هم نمی‌کرد که در نهایت به جایگاهی که ما میشناسیمش برسه. شاید نه، در حالی که جایگاهش در خودکشی جمع میشد این متن رو نوشته باشه. شاید هم اصلا این متن اون نباشه... نکته مهمی که هست اینه هرچی باشه، انسان با دانستنی هاش ارزش گذاری نمیشه، با داشتنی هاشه که ارزش پیدا می کنه. هر چقدر هم بتونی متن های زیبا بنویسی و بخونی و لذت ببری و «مثلا» تاثیر بگیری، باز چیزی که مهمه داشته‌های توئه، نوع عملکرد توئه، نه صرفا چیزایی که می‌تونی به زبون بیاری...

افقخدایا پناه میبرم به تو از عاقبت به شری، هر طور هم که زندگی کنم، هرچیزی هم که دیگران در مورد من فکر کنن، عاقبت به خیر شدن نکته‌ایه که غفلت از اون همه چیز من رو خراب میکنه، همه چیزم رو... پناه بر تو.

برچسب ها: متن زیبا ، دانستن و داشتن ، عاقبت به خیری ، نوع یادآوری ،
آخرین ویرایش: پنجشنبه 19 فروردین 1395 03:01 ب.ظ

 

قدر زر زرگر شناسد، قدر سرما ...

سه شنبه 26 آذر 1392 07:47 ب.ظنویسنده : خندانک تنها

 
امروز یکی میگفت این سرماش «گدا کُش»ـه. دقت که کردم دقیق می گفت. بی خونه، شب توی این سرما نمی تونه دووم بیاره! بد سرمایی شده.
تا وقتی که توی خونه نشستی و گاز و برق به هر اندازه ای که می خوای هست، توی بدترین روزای زمستون هم با راحت‌ترین لباس توی خونه می‌گردی. انگار نه انگار که زمستونه! حتی اگه در مورد سرما هم صحبت کنی، حرفت مهم نیست. باور کردنی نیست. راستش دقیقا حرفت، حرف مفته! باید از همون گدای بی خانمان در مورد سرما سوال بپرسیم. برای تو یکی دو درجه سرد تر شدن فرقی نداره! سرمای وحشتناک بی معنیه! حتی وقتایی که بیرون میری بالاخره به یه جای گرم میری، نهایتا هم به خونه ای بر میگردی که از زور گرماش حتی کاپشن و کلاه و ژاکت هم آزارت میده! اطمینان داری به اینکه گاز هست! برق هست! ... راستی به کی اعتماد داری؟؟ میدونی در عرض چند دقیقه میشه همۀ اینا به روت قطع بشه؟؟ نه! نمی فهمی! به چیزی اطمینان کردی که واقعا مطمئن نیست... از این حرف مطمئن باش.
یه درجه سرد تر شدن رو باید از کسی بپرسی که مجبوره دو سه ساعت توی شبای زمستون کار کنه. ارزش طلوع خورشید رو باید از کسی بپرسی که قبل اذان صبح بیرون زده و مجبوره توی خیابون بچرخه و دلش له له یه ذره گرما رو می کنه! ارزش یه ذره حرارت رو باید از کسی بپرسی که هر چی شلوار و بلوز  و کلاه و کاپشن داشته و یا پیدا کرده تنش میکنه، بعدش میشینه کنار یه پوت حلبی(شایدم: پوط هلبی! نمی دونم) با آتیش زدن کاغذ و پلاستیک و مقوا و جعبه، خدا خدا می کنه که کاش امشبم باز صبح بشه... از کسی باید بپرسی که توی حاشیه شهر با آشغال برای خودش لونه درست کرده و مجبوره با نفت زمستونش رو بگذرونه...
طفلک هر کاری هم که میکنه، هر حرفی هم که بزنه، بازم بزرگـــــــ‌ترین دغدغۀ زندگیش سرماست! سرما رو اصلا نمی تونه از جلوی چشمش کنار ببره! سرما بزرگترین چیزیه که جلوی چشمش می بینه. حالا قشنگ ترین فیلم های سینمایی جهان رو جلوی چشمش بذار، حالا قشنگ ترین حرفای مزخرف دنیا رو بهش بگو، براش از شهوت بگو، از غضب بگو، از سختی و تلخی خاطراتی که دیگران دارن بگو! از هر مدل دل مشغولگی و دنیازدگی ای که اهالی دنیا باهاش غرق غفلت‌ان بگو. براش همشون کم ارزشن. چون سرما رو توی تمام وجودش حس میکنه... بزرگترین آرزوش دیدن روی نور و حرارته و خورشیده... می فهمه که به غیر از بهار هیچ گرمایی نمی تونه، سرمای وجودش رو بهبود ببخشه... «منتظر، فقط و فقط و فقط بهار می خواد.»
وقتی از چشم این افراد به سرما نگاه می کنی، می تونی تصور کنی، انتظار خورشید... انتظار بهار... یعنی چی! (من که الآن سردم شد!)
کسی که سرما رو نمی فهمه، انتظار بهار داشتنش، خیلی مسخره است!... نه؟
وقتی سرمای دنیامون رو نمیفهمیم، و با کوچکترین نور آتیشی دلمون خوشه، دیگه یاد گرمای خورشید نمی افتیم، دیگه خورشید جایی برامون نداره، اصلا اینقدر ها هم مهم نیست که بهار بشه، زمستون هم خوب میشه خوش بود!! نه؟! وقتی اوضاع سیاه بی امامی رو... با دل‌خوش‌کنک‌های فراوون دنیا میگذرونیم، نور چراغ گوشی رو کافی می‌دونیم، چطوری «انتظار» خورشید رو می تونیم بکشیم؟ وقتی نمی فهمیم؛ چشم می بندیم، به هر چیز و ناچیزی اطمینان و توکل می کنم، به هر امکانات راحتی‌ای دلخوشیم، به راحتترین نحو ممکن زندگی رو می گذرونیم، توقع چی رو از خودمون باید داشته باشیم؟  .... انتظار؟؟؟؟ ....
خدا بعضی از این سخنران هامون رو حفظ کنه، کمی تلاش می کنن تا بفهمون که «بیـــــ ـچاره! بی امامــــی! می فهـــــمی؟» ... 
آره، باید اینقدر سرما رو لمس کرد، که هیچ دغدغه ای غیر از سرمای روزگار بی ولایت رو نداشته باشیم.
آقا شرمنده ایم...
اللهم عجل لولیک الفرج

برچسب ها: انتظار ، سرمای شدید ، دغدغه انسان ، بی امام ،
آخرین ویرایش: پنجشنبه 15 بهمن 1394 02:32 ب.ظ

 

آرامش

شنبه 9 آذر 1392 08:28 ق.ظنویسنده : خندانک تنها

 
خداوند توی قرآن فرمود:
الاااا،،، بذکرالله،،، تطمئن القلوب!
نه به اینکه انشالله نمیشه،
نه به غفلت از رنج ها،
نه به غفلت از تلخی ها،
نه به غفلت از ترس ها،
به چی؟؟؟؟
به ذکر خدا!
دوستان من! شیطانه که به آدم آرامش بیخود میده!
آرامش کاذبتون رو بریزید دور!
آآآخه نا آرام میشـــیم.... با خدا آروم باش!

پ.ن: این سخنای آقای پناهیانه، که اول این کلیپ آوردنش،،، چقدر به دل میچسبه. این و این هم بازنویسی این همونه! چقدر این کلیپ رو دوست دارم...


برچسب ها: آرامش در زندگی ، زندگی بهتر ،
آخرین ویرایش: پنجشنبه 15 بهمن 1394 02:35 ب.ظ

 

روز از نو... روزی از کدام نوع!

یکشنبه 26 آبان 1392 10:49 ب.ظنویسنده : خندانک تنها

 
وای از روزی که دندون‌درد میگیری، یا روزی که به هر دلیلی مجبوری به دندونپزشک بری... اون روز با خودت عهد می‌بندی که روزی چند بار مسواک می‌زنم و نخ دندون میکشم و سرد و گرم رو با هم نمی خورم و با آب نمک مسواک میزنم و... اون روز برای تمام روزای آیندت برنامه میچینی...
ولی وقتی دوران گذشت، خوشی اومد، یواش یواش یادت میره که تو بودی که میگفتی اگه این درد کوفتی تموم بشه... حتما فلان می کنم و بهمان می کنم... حتی اگه یه روزم حس مسواک نداشتی، با خنده میگی، حالا یه روز رو بیخیال و خوش باش.
آخه چرا اینجوریم، چرا؟
بدتر از این. خدا میگه اگه کافرا رو بعد از مرگ که آرزوی یه لحظه زندگی و کار نیکو کردن توی زندگی میکنن رو برگردونیم به دنیا، بازم کارای قدیمشون رو ادامه میدن... این یعنی چی؟؟؟ خیلی حرفه! مساله مهمیه! مساله خطرناکیه، از کجا معلوم عاقبت ما نباشه؟ مساله ایه که باید پادزهرش دم دست و ورد زبونمون باشه... راهش راحت نیست. میخوام یه چیز رو متذکر بشم، فقط... تنهایی نمیشه. آخ اگه یه لحظه ما رو به حال خودمون رها کنه!!!
خدای مهربون من! تنها نمیتونم، اصن تنها هیچی نیستم... ولی ... ولی همین رو هم به سرعت به باد غفلت میسپارم... خیلی وقتا فکر میکنم کسی هستم... حتی برای اینکه یادم بماند به تو نیازمندم هم از تو یاری می خوام.
وای که چقدر «من»، «هیچ» است و با همین هیچ بودنش چقدر خطرناک... پناه بر تو. لا حول و لا قوه الا بالله... 

آخرین ویرایش: دوشنبه 27 آبان 1392 11:42 ق.ظ

 

معراج مومن

یکشنبه 31 شهریور 1392 12:04 ق.ظنویسنده : خندانک تنها

 


آیت الله قرهی:
بین واجبات کدام واجبی اهمیتش بیشتر از این است که انسان، انسان بشود؟! می دانید چرا صلاه معراج مومن است؟ برای این که صلاه، آن صلاتی که واجب است، بریدن از خود و اتصال به حضرت حق است. آن نماز واجب هم موقعی به ثمر می رسد که بشر اهم واجبات را ترک نکند و به واجب فرعی برسد.

آخرین ویرایش: یکشنبه 31 شهریور 1392 12:06 ق.ظ

 

تعداد کل صفحات ( 2 ) 1 2
 



در این وب

  • قالب وبلاگ